19.9 Jasper

Hotel: Patricia Lake Bungalows

Gereden afstand 210 km

Na een erg drukke 1 ½ week hadden we ons vandaag een rustig dagje beloofd en dat is gelukt.

We waren pas rond kwart voor 8 wakker, voor ons erg laat maar dat kan ook komen omdat we hier in Alberta een uur tijd “verloren” hebben, het tijdverschil met Nederland is nog maar 8 uur i.p.v. 9 uur. Als we echter over een paar dagen weer naar British Colombia gaan, winnen we uiteraard weer een uur.

Uiteraard lekker gaan ontbijten en daarna richting Mount Edith Cavell, dat was een verpleegster die geexecuteerd is omdat ze Belgische soldaten had verzorgd tijdens de oorlog.

Een mooie korte wandeling van ongeveer 1 ½ km bracht ons richting de gletser met een klein meer waarin ijsblokken dreven, geweldig om te zien.

 

Daarna waren we terug in Jasper en reden de andere kant uit richting Miette Hotsprings, dat zijn warmwaterbronnen.


In het warmwaterbronnen-zwembad (40 graden) hebben we lekker een paar uur doorgebracht en in het zonnetje liggen relaxen, heeeeerlijk.

Dit eekhoorntje zat op de band van onze auto!

 

 

 

 

 

Onvoorstelbaar dat we ’s ochtends met muts, sjaal en handschoenen langs de gletser liepen en ’s middags in badtenue in de zon zaten. OK, als je een tijdje uit het hete water was kreeg je toch wel ietwat kippenvel maar we hebben genoten van onze relaxte middag.

Nu zijn we terug in onze bungalow en guess what ? (ja, een borreltje en voor de tellers we zijn net aan onze 4^e zak chips begonnen). Ik ben het verslag aan het typen, een of andere techneut is hier om de verwarming aan te maken (ja, het is hier ’s nachts al behoorlijk koud) en zo meteen gaan we de foto’s bekijken.

We hebben heel veel foto’s gemaakt vandaag o.a. omdat het:

1) zo ontzettend mooi hier is (deze foto is speciaal voor mij gemaakt, foliage of wel herfstkleuren hier volop aanwezig)

2) we heel veel dieren tegen zijn gekomen, diverse bergschapen, wapiti herten en een pica (weet de nederlandse naam niet). Helaas was de pica te snel en die hebben we niet op de foto, de rest gelukkig wel.

 

Onderweg ontstaat er spontaan een animal-jam (zeg maar dieren file) en daar gaan wij natuurlijk gelijk kijken wat er aan de hand is. We hebben een foto gemaakt van de Elk-jam

Als jullie dit verslag morgen lezen betekent dat dat het ons wederom gelukt is het verslag (in de pub?) te plaatsen, hiep hoi.

That’s all for now, misschien tot morgen?!?!

18.9 Jasper

Hotel: Patricia Lake Bungalows

Gereden afstand: 450 km

Vandaag zitten we in de bibliotheek te internetten omdat ons logeeradres geen internet heeft.

Erik voor onze bungalow !


 

Dat betekent dat we de komende 2 dagen voor 95% zeker geen verslag kunnen posten, jullie hoeven dus de wekker niet vroeg te zetten om ons verslag te lezen, jammer voor jullie maar zeker voor ons !?!?!

Na een heerlijk ontbijt in “ons bakkerijtje” zijn we richting Jasper National Park gereden. Een prachtige route ernaar toe en het verliep allemaal voorspoedig. Vlak voor Jasper ligt de hoogste berg van de Rocky Mountains, Mount Robson, die gek genoeg niet in een nationaal park ligt.


                                                                            

 

Even een paar foto’s gemaakt en door naar Jasper. Het is hier zo ongelooflijk mooi, echt de hele tijd.

Eerst het visitor center bezocht, dat gevestigd is in een prachtig gebouw.

 

 

 

 

Hier hebben we weer een flinke lading folders en landkaarten gekregen; daarna zijn we gereden naar Patricia Lake Bungalows en konden gelukkig gelijk in onze bungalow. Een leuk huisje met een groot bed in de huiskamer en een aparte slaapkamer. Ook een kleine keuken met ijskast (waar we gelijk onze drank in hebben gestopt).

Nadat we even de kaarten bekeken hadden, zijn we richting Maligne Lake gereden, een prachtig meer ca. 50 km van Jasper zelf. Daar hebben we een wandeling gedaan (alweer !!!) van iets meer da 3 km, was heel goed te doen. De bossen zijn hier geweldig, wel veel dreiging van beren maar het ruikt hier zoals ik zou willen dat het met kerstmis thuis ruikt, heerlijk!!

Op de terugweg naar Jasper kwamen we dit schatje tegen:

 

Nu zitten we zoals gezegd in de bibliotheek van Jasper maar het wifi werkt ook hier niet. Zodra we een wachtwoord moeten invoeren gaat het iedere keer mis. Om een hoop stress te vermijden hebben we dan ook besloten de komende dagen geen weblog te plaatsen. Mocht het uiteindelijk toch nog lukken, zien jullie het vanzelf.

Nu zitten we in een Pub, De'd Dog Bar and Grill, hebben net eten besteld en we kunnen hier gelukkig online, even het weblog plaatsen. Als we straks klaar zijn met eten gaan we …….eindelijk even niks doen in onze leuke bungalow!!!

Hopelijk tot morgen, duim maar voor ons dat het toch nog gaat lukken.

Reny (en een ietwat gestresste Erik :))

 

17.9 Clearwater

Hotel: Clearwater Valley Resort

Gereden afstand: 143 km.

Wederom hadden we erg leuke reakties op ons weblog, hartelijk dank daarvoor, wij vinden het iedere ochtend erg leuk om te lezen wie er allemaal gereageerd heeft.

Vandaag een dag vol natuur en wandelingen. Na een heerlijke nacht in onze super kamer zijn we, nadat we een kop koffie met chocolade koekje in bed hebben genuttigd, richting Four Meadow Bakery gereden (vlakbij ons hotel). Ik had op de diverse fora al gelezen dat zij heerlijke dingen verkopen om daar te eten en mee te nemen naar het park.

 

Erik had een spek met ei ontbijt en ik had voor het eerst van mijn leven een pumpkin pie en dat was me lekker, heerlijk. Voor ons beiden een sandwich (met kip/ham sla, tomaat en mayo) besteld om mee te nemen en on the road we were.

Op weg naar het officiele (waar de trema's op de laptop zitten, weet ik niet!!) begin van het park is een hotel/restaurant waar we oude vrienden uit Yellowstone tegenkwamen, een hele groep Bisons !

 

Als eerste doel vanochtend was Dawson Falls een hele brede waterval

en daarna richting Helmcken Falls, dat is de bekendste waterval van het park, deze is maar liefst 141 meter diep en dat schijnt hoger te zijn dan de Niagara Falls. Helmcken is minder breed maar wel dieper (zo dan weten jullie dat tenminste ook).

 

 

Verder ga ik niet in detail treden over de diverse andere mooie dingen die we hebben gezien maar we hebben een partij gelopen vandaag, meer dan 10 km en dan omhoog, omlaag en helaas weer omhoog, veer hobbe pein oan us veu, dat wilt geer neet wete!!!!!

Een speciale wandeling wil ik echter wel vermelden, die naar “The Horseshoe”, een prachtige wandeling maar op een van de speciale foldertjes die we bij het visitorcenter hadden gekregen stond: hikers should be aware that bears frequent this area, hellup, dus we voelden ons met ons tweetjes niet helemaal op het gemak tijdens deze wandeling door een erg dicht bos. We zijn ook maar 1 andere wandelaar tegengekomen en geen enkele beer.

 

 

 

Vandaag hadden we wisselend weer, de ochtend was erg vochtig en bewolkt, het klaarde lekker op en de zon kwam weer door. Tijdens onze picknick scheen de zon een klein beetje

 

 

 

 

Tijdens onze laatste wandeling (bij een waterval, Bailey’s Chute, waar je zalmen omhoog kon zien springen!!) begon het flink te regenen. Deze laatste wandeling was voor ons beiden (ja, niet alleen voor mij!!!) behoorlijk afzien. Het ging heel stijl omhoog en daarna weer omlaag en om ons te plagen weer omhoog etc.etc. Die wandeling was bijna 5 km lang en we waren heeeel blij toen we het eindpunt bereikt hadden.

Toen de tocht terug naar Clearwater (ca. 70 km) en even langs het minuscule shopping center waar nieuwe alcohol werd ingeslagen. Ook waren de chips op?! Even speciaal voor Maic,( voor de mensen die het niet weten, dat is mijn zusje)  we zijn nu bijna 9 dagen hier en hebben pas 2 zakken op, samen, dus niet ieder!! Dat valt toch wel mee. We hebben alvast getankt voor morgen want dan hebben we weer een behoorlijke rit voor de boeg. Ik weet niet precies hoeveel (zou ik Bram moeten vragen maar die heeft een dagje verlof) maar meer dan 300 km is het zeker.

Aangezien het nu erg vochtig buiten is drinken we de borrel binnen, de nieuwe zak Lays chips (dit keer BBQ smaak) staat op de tafel en ik ben het verslag aan het typen.
Erik is al aan het lezen voor morgen (geheel vrijwillig??!?!).

Vanavond even de koffers opnieuw gaan inrichten en een beetje opruimen. De meesten van jullie weten dat ik best opgeruimd en netjes ben maar op zo’n vakantie maken we toch een troep, ongelooflijk. Zelfs de auto (waar we toch 7 passagiers-stoelen hebben) is een bende. We zouden buiten Bram (die gelukkig op de voorruit plakt) echt niemand kunnen meenemen op deze manier.

Maar goed, dat was ook niet de bedoeling. 

En nu nog een keer de topper van Clearwater: Helmcken (jullie dachten Erik he??)

Maak er een mooie dinsdag van.

Reny (en Erik natuurlijk)

16.9 Clearwater

Hotel: Clearwater Valley Resort

Gereden afstand: 393 km

Hallo Nederland,

Na heerlijk geslapen te hebben in ons hotel in Lillooet  zijn we gaan ontbijten in de Pyjama breakfast room (hoe verzinnen ze het). Daar kwam na een paar minuten een Zuid Koreaans koppel bij ons zitten. De vrouw sprak gebrekkig engels, de man zei helemaal niets. We begonnen een gesprek met die vrouw en toen ze na een paar minuten in de gaten had dat wij uit Nederland kwamen was haar vraag: do you know Hiddink? En wat denken jullie, wij als voetballiefhebbers en kenners wisten natuurlijk gelijk wie ze bedoelde!!! Na het nuttigen van een simpel maar lekker ontbijt zijn we om 8.30 uur op weg gegaan naar onze volgende bestemming. De weg erna toe was schitterend, prachtige omgeving en een prima weg voor Klokkie om te rijden.

Tussendoor nog een korte tussenstop voor het bezoek aan een Mall in Kamloops en een broodje Subway en om 14.00 uur kwamen we aan in ons hotel, en wat een hotel, helemaal geweldig.

 

 

Een enorm grote kamer met 2 grote bedden een bank, een kast met veel opbergruimte (fijn als je maar 2 nachten blijft!) en een kleine keuken met ijskast, koffie-apparaat, tafel en stoelen, super. De badkamer is ook enorm, met een giga grote wastafel met 2 wasbakken (voor ieder een dus!).  balkon, met uitzicht op een kleine vijver is zeker 6 meter lang en op dit moment zitten we lekker in de zon op ons balkon te borrelen (jammer dat Jos en Jose er niet bij zijn).

 

 

Nadat we, helemaal onder de indruk, onze kamer hadden verkend, zijn we al richting Wells Gray Provicial Park vertrokken……..helemaal geweldig.



Het regende in het begin (het heeft overigens veel geregend vanmorgen) maar het park is prachtig. Eerst een korte stop bij de Spahats-falls (watervallen)

en daarna richting Green Mountain Viewpoint waar we een prachtig uitzicht hadden over een deel van het park. Daar troffen we een Engels koppel die vertelden dat er 5 minuten geleden 2 beren waren gezien, vlakbij de uitkijktoren, damn, hadden we die net gemist. We hebben een tijd met die mensen staan vertellen en zijn toen weer richting ons hotel (ca. 40 km) gereden.

Nu zitten we zoals gezegd, op ons balkon te borrelen met een grote zak Lays chips naast ons, ja, we moeten wel zorgen dat de calorieen op pijl blijven.

 

Straks gaan we te voet naar een restaurant vlakbij en daarna gaan we dit bestand pas plaatsen, we hebben n.l. geen internet op de kamer maar wel in en rond het gebouw van de receptie dus dat doen we strak na het eten.

Morgen zijn we een hele dag in dit mooie park en ik moet jullie zeggen dat ik (Reny dus) het hier helemaal geweldig vind. Ondanks het (in vergelijking met de laatste dagen) minder mooie weer is dit super. Het geeft mij hetzelfde gevoel als het nationale park Zion, misschien niet het mooiste park van het zuid-westen van de USA maar het gevoel was geweldig en dat is hier ook.

Misschien tot morgen.

PS: het schijnt dat sommige mensen wel hebben geprobeerd een reaktie achter te laten maar dat wij die reaktie niet hebben gekregen. Als jullie een reaktie geven, moet er een controle-code worden ingevoerd (schijnt met spam te maken te hebben). Pas als die code wordt ingevoerd, wordt de reaktie geplaatst. Uiteraard is niemand verplicht een reaktie te plaatsen maar het zou jammer zijn als je je de moeite doet en wij kunnen het niet lezen.

 

 

 

 

 

15.9.2007 Lillooet

Hotel: The Goldpanner

Gereden afstand: 200 km

Goedemorgen mensen, we zijn net wakker en ik ben met de auto even naar de " Seven Eleven" gereden om koffie te halen.

We gaan zo dadelijk douchen, de troep verzamelen en on the road again richting Whistler (het skigebied van Canada, waar in 2010 de Olympische Winterspelen worden gehouden), daar zullen we gaan ontbijten.

Aan het einde van de dag volgen dan onze nieuwe belevenissen.

Erik

Zo, het einde van onze dag is er en nu ben ik weer aan de beurt.

Vanochtend vroeg richting het haventje van Lillooet gereden en foto's gemaakt van iets echt Canadees, een heleboel boomstammen in het water.

Vanochtend naar Whistler gereden en daar lekker op een terras midden in het centrum ontbeten (Erik een volledig Amerikaans ontbijt met eieren, spek, worstjes, gebakken aardappelen en toast, ik heb blueberry-pannekoeken gehad, heeeeeerlijk).

Daarna in Whistler wat rondgekeken; het ziet er echt uit als een wintersport plaats, erg groot maar wij vonden het toch wel gezellig. Alle bekende winkels zijn er (o.a. Gap) maar die zijn als het ware verstopt achter de mooie facades van het dorp.



Heel veel hout en grote rotsachtige stenen, ziet er allemaal erg mooi uit.




Olympic Champion!

Daarna doorgereden via de scenic-way (mooie weg) richting Lillooet. De route was absoluut adembenemend, we hadden gehoord dat het erg mooi moest zijn maar dat was het absoluut. Onderweg nog bij een aantal mooie viewpoints gestopt en een korte wandeling gemaakt naar een waterval (geen idee meer hoe die heette, sorry)

Tijdens 2 stops hebben we landgenoten ontmoet en even mee gesproken. Erik is erg blij dat beiden niet erg enthousiast waren over het reizen (en met name slapen/douchen) in de camper dus het eventueel reizen met een camper is nu volledig van de baan!

Even na 16.00 uur waren we hier, ingecheckt in ons leuke hotel met erg leuke receptioniste. Voor de borrel ben ik even naar de drankenzaak gelopen (je krijgt hier namelijk alleen alcohol in speciale zaken en niet zoals bij ons en in de USA in de supermarkt).

Morgen gaan we richting Clearwater waar we 2 nachten blijven. Ik weet eerlijk gezegd niet meer of we daar ueberhaupt internet hebben, even afwachten dus. In Clearwater zouden we eigenlijk Jos en Jose treffen (de ouders van onze Yellowstone-vrienden Helene en Rene) voor een borrel maar helaas kon hun vakantie niet doorgaan. De borrel houden we echter te goed voor ons (hopelijk!) samen treffen in mei in Yellowstone, toch Jos en Jose???

Maak er een mooie zondag van. Die van ons begint pas als hij bij jullie bijna is afgelopen.

Bye bye

Reny

14.9.2007 Squamish

Hotel: Inn on the Water in Squamish

Gereden afstand: 231 km en 1 1/2 uur op de boot

Wat we de afgelopen dagen bij de verslagen van Tofino vergeten waren te vermelden is dat er langs de grote weg allerlei Tsunami-waarschuwingsborden staan. Van de meneer met het slechte gebit hebben we gehoord dat er vanaf november zo'n enorme stormen zijn in Tofino met giga golven bestaat er inderdaad een kans dat er een tsunami ontstaat. Voor het geval jullie ons niet geloven hebben we een van de borden voor jullie gefotografeerd.

 

 

 Vandaag hebben we een lange reisdag gehad. Om 8.30 uur vanuit Tofino vertrokken en we moesten om 12.50 uur in Nanaimo zijn om daar de veerboot naar Noord Vancouver te halen. De weg van Tofino naar Nanaimo is prachtig maar het schiet niet op!! Opstoppingen, veel vrachtwagens die voor je rijden en het verkeer ophouden (het is maar een smalle weg met 1 weghelft en heel veel bochten dus inhalen is bijna niet mogelijk).

Maar goed, uiteindelijk een beetje sneller gereden dan mocht (op sommige stukken) en zodoende waren we ruim op tijd bij de veerboot. Wat bleek: hij was vol!!!! We konden wel in de reserve rij plaatsnemen en dan wachten op de boot van 15.00 uur. Picture this: het was toen 11.50 uur!! Gelukkig bleek dat er toch nog plaats op de boot van 12.50 te zijn dus we mochten mee. Na een mooie zonnige overtocht kwamen we om 13.30 uur aan in noord Vancouver en zijn we, samen met Bram, naar Squamish gereden.

Het is hier wederom prachtig. Voor de mensen die toevallig naar het programma Men in Trees kijken, deze serie wordt grotendeels hier opgenomen. We hebben een foto van de bar " The Chieftain" genomen.

We zijn ingecheckt in The Inn on the water, een leuk hotel (met ook een gedeelte Hostel) en het uitzicht van de kamer is schitterend:

 

Uitzicht!

 

Zo meteen gaan we het stadje even shoppen en lekker Grieks eten. Hopelijk hebben we morgen eens een hotel met een perfecte internetverbinding. Dit is eigenlijk het enige dat ons tegenvalt t.o.v. de USA, daar liep het (meestal) een heel stuk soepeler.

 

Mainstreet Squamish

Hopelijk tot morgen.

Erik en Reny
 

 

 

 

13.9 Tofino

Hotel: The Tofino Motel

Gereden afstand: 125 km

Allereerst willen we iedereen bedanken voor de sms-jes, de emails en de leuke reacties op ons weblog, erg leuk om te lezen dat er zoveel mensen een beetje met ons meereizen en het leuk vinden om over onze belevenissen te lezen.

Heerlijk geslapen in ons Tofino Motel.

Toen we om 6.15 uur wakker werden hing de mist in de baai, prachtig om te zien en ondanks dat de zon niet scheen  hadden we er weer zin in vandaag.

Even met Lara en Maic gebeld en daarna richting ontbijt.

Het eerste doel van vandaag was het Pacific Rim NP, een National Park met o.a.  strand en een gematigd regenwoud. Op het strand liggen op sommige plekken enorme grote boomstammen die meer dan 50 jaar geleden op het strand zijn beland. Met het tij worden ze regelmatig verplaatst.



We hebben even over het strand gelopen maar het was erg mistig dus niet zo heel veel kans voor mooie duidelijke foto’s.

De eerste wandeling ging door het  bos en wat een bos, heel rustig (we waren alleen) en prachtig dicht en door het gematigde regenwoud erg vochtig en dus ook heel groen.

Toen we net aan onze wandeling begonnen waren zagen we “bear droppings” (zeg maar gewoon

beren poep)

op het wandelpad, hellup!!! Zoals velen weten vinden we het geweldig om beren te zien maar om er nu een op je wandelpad tegen te komen vonden we toch iets minder prettig. We hebben dan ook vrolijk gefloten, hard gesproken en flink doorgelopen zodat eventuele beren konden horen dat we er aan kwamen (meestal is dat al genoeg en laten ze zich niet zien).


 

Gelukkig waren we weer veilig bij de auto beland, op naar de volgende wandelingen. Ik zal jullie niet vermoeien met een hoop details maar het was prachtig, mooi, rustig, groen etc.etc.

Daarna richting Ucluelet (een plaatsje ca. 40 km van Tofino). In de haven zagen we een zeehond maar kregen hem niet op de foto`. We hoorden echter wel zeehondengeluiden en zijn die richting uitgelopen. Er stond een visverwerkingsbedrijf en wij zijn gewoon het bedrijf opgelopen (stoer he!?) en daar bleken 6 Californische zeeleeuwen in het water te liggen die vrolijk aan het “blaffen”  waren omdat ze het afval van de vis kregen, geweldig !!!! We hebben heeeel veel foto’s gemaakt en Erik heeft zelfs een filmpje gemaakt (volgt misschien nog op You Tube).

Daarna hebben we nog een paar wandelingen door het bos gemaakt en zijn gereden naar een uitkijkpunt waar je normaal gesproken een super mooi uitzicht hebt; helaas door de mist hebben we niets gezien.

Maar niet getreurd, op naar ons volgende avontuur: walvis spotten. We werden met 8 mensen aan boord gebracht van een half overdekte boot; een jonge jongen was skipper en vertelde heel veel over de walvissen en andere dieren. Na een paar minuten zagen we al de eerste spuiter en dus een grijze walvis, geweldig om te zien!!! Uiteindelijk hebben we er tijdens onze trip een stuk of vijf gezien die overigens vrijwel niet te fotograferen waren, iedere keer waren we net te laat of we hadden de camera op de verkeerde spot gefocust; ze waren ons te snel af.

Tijdens de trip hebben we ook nog heel veel zeeleeuwen gezien en vanuit de verte 2 zeeotters maar die waren voor ons niet herkenbaar dus misschien heeft de skipper ons gefopt.

 

Uiteindelijk zijn we ca. 3 uur op het water geweest en ik was verkleumd tot op het bot!!!

Erik is nu iets te eten halen en ik heb een kop thee gemaakt en het bad loopt vol……even opwarmen na deze geweldige dag!!!

Erik gaat zoals gebruikelijk nu de foto’s uploaden, ben benieuwd of hij weer op het balkon beland.

See you

Reny (en Erik)

Update: hier is het filmpje